Maltańczyk czy Bichon Frise? Porównanie popularnych ras małych białych psów

Maltańczyk i Bichon Frise to dwie urocze rasy psów, które często bywają mylone ze względu na swój niewielki rozmiar i charakterystyczną białą sierść. Oba psy są cenionymi towarzyszami, o radosnym usposobieniu i sierści, która niewiele linieje. Mimo początkowego podobieństwa, bliższe poznanie tych ras ujawnia znaczące różnice w ich potrzebach i zachowaniu, które warto rozważyć przed podjęciem decyzji o adopcji.

Pochodzenie i historia

Zarówno maltańczyk, jak i bichon frise wywodzą się z regionu Morza Śródziemnego i należą do rodziny bichonów, do której zalicza się również hawańczyka i bolończyka. Ich historia sięga tysięcy lat wstecz, a obie rasy były hodowane przede wszystkim jako psy towarzyszące, a nie użytkowe. Konkretne początki ich rodowodów są jednak niejasne.

Maltańczyk zawdzięcza swoją nazwę wyspie Malta, gdzie w starożytnym Rzymie był symbolem statusu. Po upadku Imperium Rzymskiego zyskał popularność wśród europejskiej szlachty.

Bichony podążyły podobną ścieżką; ich korzenie sięgają Wysp Kanaryjskich, skąd trafiły na europejskie dwory. Z czasem bichony frise stały się również związane z cyrkami i ulicznymi artystami, gdzie prezentowały swoje sztuczki.

Wygląd i rozmiar

Choć obie rasy są znane z jasnej, białej sierści, istnieją wyraźne różnice w ich budowie i rozmiarze. Maltańczyk jest psem mniejszym, zazwyczaj ważącym poniżej 3,2 kg. Charakteryzuje się długą, jedwabistą, pojedynczą warstwą sierści. Z kolei bichon frise jest nieco większy, jego waga waha się zazwyczaj od 5,4 do 8,2 kg. Posiada kręconą, podwójną sierść.

Temperament i osobowość

Obie rasy zostały wyhodowane jako psy towarzyszące, dlatego doskonale czują się w towarzystwie ludzi i źle znoszą długie okresy samotności. Sposób wyrażania uczuć różni się jednak między nimi.

Maltańczyk jest zazwyczaj bardziej spokojny i zrelaksowany. Często tworzy szczególnie silne więzi z jedną lub dwiema osobami i jest najszczęśliwszy, gdy może być blisko swojego opiekuna, czy to tuląc się na kanapie, czy podążając za nim z pokoju do pokoju. Chociaż jest zabawny i chętnie uczy się nowych sztuczek, generalnie preferuje cichszy tryb życia.

Bichon frise jest zazwyczaj bardziej otwarty i energiczny. Uwielbia być w centrum uwagi i często entuzjastycznie wita nowych ludzi oraz inne psy. Bichony frise mają skłonność do psot i klaunowania, a ich największą radością jest uczestnictwo w codziennym życiu rodziny, czy to poprzez zabawę w ogrodzie, spacery na smyczy, naukę nowych sztuczek, czy wylegiwanie się z rodziną po aktywnym dniu.

Obie rasy dobrze reagują na szkolenie oparte na pozytywnym wzmocnieniu i wczesną socjalizację. Wrażliwa natura maltańczyka często wymaga delikatnego i cierpliwego podejścia, podczas gdy chęć zadowolenia i zabawne usposobienie bichona frise sprawiają, że trening może być dla niego formą zabawy.

Aktywność fizyczna i pielęgnacja

Żadna z ras nie wymaga godzin intensywnego wysiłku, ale obie czerpią korzyści z codziennej aktywności fizycznej i stymulacji umysłowej.

Maltańczyk zazwyczaj zadowala się co najmniej jednym energicznym 20-30 minutowym spacerem dziennie, połączonym z zabawami w domu i zabawkami interaktywnymi. Krótkie, intensywne sesje aktywności w ciągu dnia często doskonale wpływają na jego poziom energii.

Bichony frise mają zazwyczaj nieco wyższy poziom energii niż maltańczyki. Codzienne spacery, zabawy w aportowanie i możliwość eksploracji pomagają im utrzymać kondycję fizyczną i psychiczną. Ich historia jako chętnych do występów sprawia, że wiele z nich lubi uczyć się nowych umiejętności.

Jeśli chodzi o pielęgnację, jedwabista sierść maltańczyka powinna być codziennie szczotkowana szczotką pinową, aby zapobiec plątaniu i kołtunieniu, nawet jeśli pies ma krótszą fryzurę. Raz w tygodniu zaleca się użycie szczotki pudlówki, aby głębiej rozczesać sierść i usunąć wszelkie zanieczyszczenia. Regularne wizyty u profesjonalnego groomera są zalecane niezależnie od długości sierści.

Wybór między maltańczykiem a bichonem frise zależy od preferencji i stylu życia przyszłego opiekuna. Oba psy oferują miłość i oddanie, ale ich indywidualne cechy sprawiają, że jeden z nich może lepiej pasować do konkretnego domu i rodziny. Kluczem jest zrozumienie ich potrzeb i zapewnienie im odpowiedniej opieki, aby mogły cieszyć się długim i szczęśliwym życiem u boku swoich ludzi.

Źródło: chewy.com